Piodermia zgorzelinowa – objawy, przyczyny i sposoby leczenia

piodermia

Piodermia zgorzelinowa, inaczej określana jako zgorzelinowe zapalenie skóry, to stosunkowo rzadka choroba, charakteryzująca się występowaniem owrzodzeń na powierzchni skóry.

Choć przyczyny jej występowania nie są jednoznaczne, przypuszcza się, że jej wystąpienie może mieć związek z niektórymi chorobami układowymi, między innymi schorzeniami wątroby, chorobą Leśniowskiego-Crohna, białaczką czy nieswoistym zapaleniem jelit.

Piodermia objawia się zagłębionymi owrzodzeniami, które pojawiają się na skórze nagle. Najczęściej występuje u osób dorosłych, pomiędzy 24. a 54. rokiem życia, choć może pojawić się także u dzieci.

Leczenie piodermii zgorzelinowej jest długotrwałe i bardzo trudne. Jakie są objawy wrzodziejącego zapalenia skóry i jak je leczyć?

Objawy i rodzaje piodermii zgorzelinowej

Objawy choroby pojawiają się na skórze pacjenta nagle i szybko się rozprzestrzeniają. Mają postać głębokich owrzodzeń, które są jasno oddzielone od reszty zdrowej skóry. Ich brzegi są wałowate o fioletowym zabarwieniu.

Niekiedy przed pojawieniem się zmian na skórze mogą wystąpić pęcherze odczynowe, które następnie zaczynają pękać. Może też wystąpić naciek zapalny, pod wpływem którego skóra staje się napięta, obrzmiała i bolesna.

Owrzodzenia mogą pojawić się na skutek zwykłego zadrapania, które w tym momencie odgrywa rolę swoistego wyzwalacza zapoczątkowującego rozwój choroby.

W zależności od stopnia zaawansowania, zmiany skórne mogą mieć charakter pojedynczego ogniska lub tworzyć całe skupiska (mogą pojawiać się naprzemiennie – goić się i pojawiać na nowo). Choroba ma charakter przewlekły i postępujący, co oznacza, że wraz z upływem czasu owrzodzeń może pojawiać się coraz więcej – swoim zasięgiem mogą objąć znaczną część powierzchni skóry pacjenta. Zmiany skórne najczęściej atakują twarz, obszar klatki piersiowej i pleców oraz kończyny górne i dolne.

Wyróżnia się następujące rodzaje piodermii: piodermia bujająca, występująca samodzielnie, bez związku z innymi chorobami układowymi. Najczęściej pojawia się w obrębie tułowia. Zmiany skórne są stosunkowo płytkie i zazwyczaj niebolesne.

Piodermia pęcherzowa może występować równocześnie z innymi chorobami, w tym również białaczką, pogarszając tym samym stan zdrowia pacjenta. Ten rodzaj piodermii ma charakter bolesnych pęcherzy, które pękając, tworzą owrzodzenia i nadżerki.

Piodermia krostkowa, zgodnie z nazwą objawia się pod postacią niewielkich krostek otoczonych rumieniem zapalnym, rozlokowanych w obrębie kończyn i tułowia. Ten rodzaj choroby bardzo często towarzyszy wrzodziejącemu zapaleniu jelita grubego.

Piodermia wrzodziejąca atakuje zaś najczęściej kończyny dolne oraz tułów (może pojawiać się także na pozostałych częściach ciała, w tym również na owłosionej części głowy). Przybiera postać głębokich owrzodzeń, których brzegi otacza pierścień zapalny. Piodermia wrzodziejąca często towarzyszy innym chorobom, między innymi zapaleniu jelit.

Piodermia –diagnoza i leczenie

Piodermię zgorzelinową diagnozuje się przede wszystkim w oparciu o pojawiające się nagle wrzodziejące zmiany skórne. Jej cechą charakterystyczną pozostaje fakt, że owrzodzenia, będące głównym symptomem tej choroby, nie mają podłoża bakteryjnego, a są rezultatem martwicy ścian naczyniowych.

Prawidłowa diagnoza powinna dodatkowo uwzględniać badania, które pomogłyby wykryć ewentualne zmiany w obrębie układu hematologicznego, a także wrzodziejące zapalenie jelita grubego.

Sam proces leczenia piodermii zgorzelinowej jest długotrwały i wymagający. Na początek zaleca się podawanie salazosulfapirydyny i sulfonów, uzupełnione niewielkimi dawkami glikokortykosteroidów. Niekiedy wykorzystuje się terapię pulsową z zastosowaniem wspomnianych glikokortykosteroidów.

Jeżeli piodermia występuje równocześnie z inną chorobą układową, ważne jest wdrożenia metod leczenia skierowanych na chorobę pierwotną.

Comments

comments

Opublikowane przez dermo expert. Data publikacji:

Copyright©2017 dermo.expert
All Rights Reserved. Wszystkie prawa zastrzeżone.