Świerzb – przyczyny, objawy i sposoby leczenia

Swierzb - przyczyny, objawy i leczenie

Czy od jakiegoś czasu odczuwasz niemal bezustanne swędzenie skóry, które wymusza na Tobie ciągłe drapanie się? Skóra jest zaczerwieniona, a nieprzyjemny świąd nasila się szczególnie w nocy i zaraz po kąpieli w gorącej wodzie? Niewykluczone, że przyczyną takiego stanu rzeczy jest świerzb.

Ale spokojnie! Choć to choroba wyjątkowo dokuczliwa, nie jest szczególnie groźna dla zdrowia, a podejmując odpowiednie leczenie, stosunkowo łatwo można się jej pozbyć. Poniżej znajdziesz wszelkie informacje na temat świerzbu – jakie są jego przyczyny, objawy oraz sposoby leczenia.

Czym jest świerzb i jakie są jego przyczyny?

Na początek należy wyjaśnić, co to jest świerzb, bo nie da się wygrać z wrogiem, o którym nic nie wiemy. Jest to choroba zakaźna. Występuje zarówno wśród ludzi, jak i zwierząt. Wywołują ją świerzbowce – w przypadku człowieka sprawcą jest świerzbowiec ludzki. To właśnie działanie tego niepozornego pasożyta zewnętrznego, należącego do roztoczy, powoduje ogromne swędzenie oraz nieestetycznie wyglądające zmiany skórne, jak plamy, pęcherzyki i grudki. Uporczywe drapanie swędzących miejsc doprowadza natomiast do zmian takich jak przeczosy (powierzchniowe, linijne ubytki powstałe wskutek urazów mechanicznych).

Świerzbowiec wydrąża kanaliki w warstwie rogowej naskórka, a następnie samica składa jaja (zazwyczaj 2-3). Wylęgają się z nich larwy, które w dorosłe świerzbowce przekształcają się po około trzech tygodniach. Proces ten będzie trwał, dopóki nie zostanie podjęte leczenie.

Nie jest prawdą, że świerzb jest chorobą, na którą cierpią wyłącznie osoby będące na bakier z higieną osobistą. Jak można zarazić się świerzbem? Jest to choroba zakaźna, zatem zarazić się nią można poprzez bezpośredni kontakt z chorym. Mniej prawdopodobne (ale niewykluczone!) jest zarażenie przez dotykanie przedmiotów, które uprzednio dotykał chory lub przez noszenie jego odzieży. Ryzyko zarażenia wzrasta w dużych skupiskach ludzkich jak przedszkola, szkoły, wojsko, domy opieki itp.

Objawy świerzbu

Jeśli chodzi o świerzb, objawy są dość charakterystyczne. Nie oznacza to jednak, że nie da się choroby tej pomylić z niczym innym. Najlepiej unikać zatem samodzielnej diagnozy. Ta dokonywana jest zaś często poprzez wpisywanie do wyszukiwarki haseł typu jak wygląda świerzb i oglądania zdjęć świerzbu, a następnie porównywania z innymi zmianami skórnymi. Niestety, można się bardzo łatwo pomylić, dlatego tym bardziej nie należy podejmować leczenia na własną rękę.

Najbardziej typowy objaw to wspomniany już kilkakrotnie świąd. Ale ważne jest nie tyle samo swędzenie, co miejsca, w których występuje. Świerzbowiec ludzki bytuje głównie w naturalnych fałdach skóry, na pośladkach, nadgarstkach, narządach płciowych, w okolicach pępka.

Świerzb na dłoniach mieści się przede wszystkim z boku palców. Co ciekawe, raczej nie występuje on na twarzy oraz plecach. Świerzb u dzieci, może pojawić się również na podeszwach stóp. Lekarz łatwo wykryje chorobę po przeprowadzeniu wywiadu i odnalezieniu charakterystycznych norek świerzbowych.

Jak leczyć świerzb?

W początkowym stadium świerzbu trudno cokolwiek zauważyć, bo pierwsze objawy zaczynają dawać się we znaki po wspomnianych 3-4 tygodniach od zetknięcia się z pasożytem. Kiedy zauważymy jakiekolwiek niepokojące objawy, jak wyżej wymieniony świąd w typowych miejscach, jego nasilenie nocą i po kąpieli, koniecznie od razu musimy udać się do lekarza.

Jak wyleczyć świerzb? Po pierwsze, zespołowo! Po raz kolejny kładziemy nacisk na to, że jest on chorobą zakaźną. Zachodzi wobec tego ogromne prawdopodobieństwo, że wszystkie osoby w najbliższym otoczeniu (szczególnie mieszkające pod jednym dachem, sypiające w jednym łóżku) uległy zarażeniu. Leczenie tylko jednego domownika nie ma najmniejszego sensu, jeśli i pozostali się mu nie poddadzą.

W leczeniu wykorzystuje się przede wszystkim maści oraz kremy na bazie permetryny. Jest ona syntetycznym organicznym związkiem chemicznym należącym do insektycydów (środków owadobójczych) trzeciej generacji. Skuteczne są także lindan oraz krotamiton, ale stosuje się je rzadziej ze względu na większą możliwość wystąpienia skutków ubocznych niż w przypadku permetryny.

Lekarz może przepisać też leki przeciwhistaminowe dla złagodzenia objawów świądu. Do nadkażenia bakteryjnego dochodzi raczej rzadko, ale jeśli już takie zaistnieje, chory będzie musiał dodatkowo przyjąć antybiotyki.

Świerzbowiec ludzki jest w stanie przeżyć poza organizmem człowieka do czterech dni, dlatego też bardzo ważne jest przeprowadzenie dokładnego odkażania. Wszelkie ręczniki, pościel czy bielizna, które wykorzystywane były w czasie choroby, należy wyprać w wysokiej temperaturze i zaniechać ich używania dla pewności przez przynajmniej dwa tygodnie.

Czy można uniknąć świerzbu?

Tutaj niestety nie mamy dobrych wiadomości. Większość z nas pracuje w dużych skupiskach, nasze dzieci chodzą do żłobków, przedszkoli i szkół, spotykają się z rówieśnikami na placach zabaw etc. Jak najbardziej należy dbać o higienę osobistą i bacznie obserwować wszelkie zmiany na skórze, ale faktem jest, że nie mamy wpływu na innych.

Świerzb u ludzi po dziś dzień jest niemal tematem tabu, dlatego wielu chorych próbuje walczyć z nim samodzielnie – nie idzie do lekarza, nie informuje najbliższego otoczenia (praca, szkoła, sąsiedzi, rodzina) o swoim stanie i swobodnie zaraża wszystkich wokoło. Jeśli dziecko raz „przyniosło” świerzb z przedszkola lub szkoły, prawdopodobnie sytuacja ta się powtórzy. Możemy próbować do tego nie dopuścić, zgłaszając problem dyrekcji, by ta poinformowała wszystkich rodziców – być może w ten sposób uda się pokonać chorobę.

 

Comments

comments

Opublikowane przez dermo expert. Data publikacji:

Copyright©2017 dermo.expert
All Rights Reserved. Wszystkie prawa zastrzeżone.