Liszaj płaski w jamie ustnej – przyczyny i sposoby leczenia

jak pozbyć się liszaja płaskiego z jamy ustnej

Liszaj płaski w jamie ustnej to choroba zapalna w obrębie skóry i błon śluzowych. Jego pojawienie się ma najczęściej związek z występowaniem chorób autoimmunologicznych. Liszaj w ustach objawia się białymi lub czerwonymi plamami i grudkami, którym zwykle towarzyszą pękające pęcherze. Jak przebiega leczenie liszaja płaskiego w jamie ustnej?

Liszaj płaski błon śluzowych częściej występuje u kobiet niż u mężczyzn, pierwsze objawy dając najczęściej między 30. a 60. rokiem życia. Liszaj płaski jamy ustnej (łac. lichen planus) to zmiany zapalne w obrębie błony śluzowej jamy ustnej o niepoznanych dotąd przyczynach.

Specjaliści sugerują podłoże autoimmunologiczne choroby. Liszaj w jamie ustnej często współwystępuje z innymi chorobami z autoagresji, takimi jak: miastenia, cukrzyca, toczeń rumieniowaty, wrzodziejące zapalenie jelit czy łysienie plackowate.

Czynnikami sprzyjającymi rozwojowi zmian są: stosowanie niektórych leków (np. o działaniu moczopędnym, leków na nadciśnienie tętnicze czy niesteroidowych leków przeciwzapalnych) czy nadwrażliwość na niektóre metale (np. na złoto lub rtęć).

Liszaj jamy ustnej – objawy

Charakterystycznym objawem liszaja płaskiego są białe, niewielkie grudki w jamie ustnej, łączące się w linie określane jako tzw. siateczka Wickhama. To najbardziej swoisty obraz choroby w obrębie błony śluzowej policzków.

Objawy liszaja w ustach najczęściej występują symetrycznie, zwykle na policzkach, ale może pojawić się także liszaj płaski na języku lub na dziąsłach. Zmian na podniebieniu raczej się nie spotyka. Dolegliwościom tym w większości przypadków towarzyszy złuszczające zapalenie dziąseł.

Zmiany wyłącznie w obrębie jamy ustnej występują tylko u co piątego chorego. Częściej towarzyszą im wykwity zarówno na błonach śluzowych, jak i na skórze (w postaci swędzących czerwonych grudek). Te ostatnie szczególnie „lubią” lokalizować się na nadgarstku po stronie dłoniowej.

Dla liszaja płaskiego charakterystyczny jest także tzw. objaw Koebnera, kiedy po zadrapaniu skóry na dłużej utrzymuje się czerwony odczyn, a wokół niego pojawiają się grudki.

Wyróżnia się cztery rodzaje liszaja płaskiego w jamie ustnej – postacie: zanikową, siateczkową, nadżerkową i tarczowatą.

Liszaj płaski jamy ustnej – leczenie

Leczenie liszaja jamy ustnej opiera się przede wszystkim na stosowaniu terapii osłaniającej i odpowiedniej diety, z której wyklucza się wszelkie produkty, które mogłyby podrażniać lub nasilać zmiany. Podobnie ma się sytuacja z eliminacją leków lub amalgamatów, które mogłyby sprzyjać rozwojowi zmian.

Podczas leczenia liszaja płaskiego w jamie ustnej należy wykluczyć: alkohol, palenie papierosów oraz wszelkie czynniki, które mogłyby mechanicznie drażnić błonę śluzową.

W zależności od postaci choroby leczenie opiera się albo na działaniach zachowawczych, albo na stosowaniu miejscowo kortykosteroidów, azatiopryny, traimcynolonu lub takrolimusu. W uzasadnionych przypadkach zaleca się stosowanie laseroterapii. W leczeniu liszaja domowym sposobem można stosować roztwory witaminy A oraz suplementację witamin z grupy B (w tym: B1, B2, B6, PP).

Liszaj płaski w jamie ustnej – rokowania

Jak już wspomniano, leczenie zależy od postaci choroby. Warto jednak pamiętać, że niektóre z jej rodzajów (np. liszaj płaski zanikowy lub w postaci nadżerkowej) może ulec zezłośliwieniu do raka płaskonabłonkowego. Prawdopodobieństwo transformacji nowotworowej nie jest jednak duże i oscyluje wokół 3-5% przypadków.

Podobnie liszaj Wilsona w jamie ustnej zalicza się do stanów przedrakowych, ale o niskim prawdopodobieństwie zezłośliwienia. Dlatego leczenie liszaja Wilsona jest zawsze poprzedzone szczegółową diagnostyką, obejmującą pobranie wycinków histopatologicznych do analizy.

Comments

comments

Opublikowane przez dermo expert. Data publikacji:

REKLAMA

Copyright©2018 dermo.expert
All Rights Reserved. Wszystkie prawa zastrzeżone.