Test TPHA – badanie odczynu kiłowego

Kiła to choroba weneryczna, która przez wiele lat może pozostać w fazie utajonej, rozwijać się w organizmie, nie dając żadnych objawów. W takim przypadku jedynym sposobem potwierdzenia zakażenia syfilisem jest wykonanie badań laboratoryjnych na obecność krętka bladego. Jak wygląda diagnostyka kiły? Czym jest odczyn kiłowy, TPHA test?

Kiła (inaczej syfilis) to choroba przenoszona drogą płciową, która rozwija się wskutek zakażenia bakterią Treponema pallidum (tzw. krętek blady). Choroba przez wiele lat może być uśpiona w organizmie, nie dając żadnych objawów. W takiej sytuacji jedynym sposobem na sprawdzenie, czy rzeczywiście doszło do infekcji, są badania laboratoryjne wykrywające we krwi chorego przeciwciała produkowane w organizmie na skutek kontaktu z bakteriami.

Co więcej, na podstawie rodzaju przeciwciał można określić, kiedy doszło do zakażenia. Obecność przeciwciał IgM (przeciwko krętkom bladym) mówi o tym, że do zakażenia doszło około 2 tygodni wcześniej. Jeśli zaś w krwi badanego obecne są przeciwciała IgG, to znaczy, że do zakażenia doszło przynajmniej 4 tygodnie wcześniej.

Jeśli badanie na obecność przeciwciał przeciw Treponema pallidum daje wynik ujemny, wówczas wiadomo, że nie doszło do zakażenia (test kiłowy ujemny).

Badania na obecność kiły

Diagnostyka laboratoryjna kiły polega na wykonaniu testów serologicznych opartych na nieswoistych i swoistych odczynach. Badania laboratoryjne wykrywające kiłę można podzielić na dwie podstawowe grupy. Pierwsza grupa to mniej specyficzne, klasyczne metody oparte na antygenach lipidowych wykrywających reaginy kiłowe. Należą do nich badania takie jak: VDRL, odczyn RPR czy makroskopowy test kłaczkowania USR.

Metody te znajdują głównie zastosowanie w badaniach przesiewowych kiły, są także powszechnie stosowane jako wstępna diagnostyka, także ze względu na stosunkowo niski koszt. Są one jednak obarczone kilkuprocentowym ryzykiem wyników fałszywych. Lekarz zwykle zaleca rozpoczęcie diagnostyki od testów nieswoistych.

Zazwyczaj kolejnym etapem diagnostyki są czułe metody laboratoryjne, które oparte są na wykrywaniu przeciwciał przeciwko cząstkom krętków bladych. To swoiste badania immunologiczne o wysokiej wiarygodności, do których zalicza się:

  • odczyn TPHA – test hemaglutynacji
  • FTA-ABS – test immunofluorescencji
  • szybkie testy immunochromatograficzne
  • TPI – test unieruchomienia krętków bladych (odczyn Nelsona).

Test TPHA – odczyn hemaglutynacji

Metoda TPHA (ang. Treponema Pallidum Hemagglutination Assay), określana jako test hemaglutynacji z krętkiem bladym, to metoda oparta na hemaglutynacji, czyli zjawisku zlepiania się czerwonych krwinek. Należy ona do swoistych testów kiłowych, wykrywających obecność w surowicy krwi przeciwciał skierowanych przeciwko krętkom.

Dodatni wynik testu TPHA oznacza, że doszło do zakażenia kiłą (można to określić najwcześniej po 20 dniach od zakażenia). U zdecydowanej większości pacjentów, nawet u tych, u których kiła została skutecznie wyleczona, wynik dodatni tego testu będzie się utrzymywał przez całe życie ze względu na kontakt z krętkiem bladym w przeszłości. Wynik TPHA ujemny świadczy o tym, że badany nigdy nie miał kontaktu z kiłą lub od zarażenia nie minęło jeszcze 20 dni.

Test TPHA to test swoisty z antygenami krętków, który wykonuje się zwykle na drugim etapie diagnostyki, po przeprowadzeniu podstawowych badań przesiewowych z odczynami nieswoistymi. Odczyn TPHA wykonuje się w celu potwierdzenia rozpoznania kiły u chorych z dodatnim wynikiem testu reagin kiłowych, u których występują lub nie pojawiają się typowe objawy choroby. Test ten może być alternatywą dla innego swoistego testu na kiłę, FTA-ABS.

Comments

comments

Opublikowane przez dermo expert. Data publikacji:

REKLAMA

Copyright©2018 dermo.expert
All Rights Reserved. Wszystkie prawa zastrzeżone.