Ziarniniak (ziarniak) obrączkowaty – przyczyny, objawy i skuteczne sposoby leczenia

ziarniak-przyczyny-objawy-i-skuteczne-metody-leczenia

Wielu osobom zdarza się ignorować pewne zmiany skórne – zazwyczaj dlatego, że na co dzień nie sprawiają problemów, często nie są bolesne ani uciążliwe. Trzeba jednak mieć świadomość, że wszystkie choroby wpływają na organizm negatywnie i mogą go osłabiać. Do dermatologicznych chorób, które rzadko konsultuje się z lekarzem specjalistą, należy m.in. ziarniniak obrączkowaty. Na czym polega, jak powstaje i w jaki sposób można go leczyć?

Ziarniniak – co to za choroba?

Tak, jak zaznaczyliśmy we wstępie, ziarniniak obrączkowaty – z łaciny granuloma annulare – to choroba o łagodnym przebiegu, która nie jest zaraźliwa. Ma ona natomiast charakter przewlekły i często zostaje z chorym na wiele, wiele lat. Najczęściej atakuje dzieci i młodych dorosłych. Poza tym ziarniniak zdecydowanie częściej dotyka kobiet niż mężczyzn. Diagnoza ziarniaka nie jest prosta, gdyż objawy jego przypominają symptomy zwiastujące również inne choroby dermatologiczne.

Objawy ziarniniaka obrączkowatego

Nazwa tej choroby, jak można się domyślić, nie jest przypadkowa. Do charakterystycznych objawów ziarniniaka obrączkowatego należą twarde, podskórne wykwity o gładkiej powierzchni, w kształcie przypominające obrączkę. Zazwyczaj mierzą od 2 do 5 mm, choć czasami mogą się rozrastać nawet do 6-8 mm. Najczęściej pojawiają się na grzbietach dłoni i stóp, są koloru skóry albo jasnoróżowe. Bywa, że na nie do końca wygojonych dawnych zmianach skórnych pojawiają się nowe, tworząc wielowarstwowe girlandy, festony itd. Jeśli (rzadko się to zdarza, ale jest możliwe) wykwitną w innych miejscach, będą koloru ciemnoczerwonego albo purpurowego. Czasem takie zmiany powodują uczucie świądu. To jedyny objaw ziarniaka. Nie stwierdza się żadnych innych dolegliwości ani zmian chorobowych w żadnym organie. Co więcej, zmiany cofają się samoistnie i nie pozostawiają blizn. Mają niestety tendencję do nawracania.

Co sprzyja powstawaniu ziarniniaka?

Jak w przypadku wielu innych chorób skóry, tak i przy ziarniniaku nie wiadomo na pewno, co stanowi jego główną przyczynę. Coraz częściej mówi się, że podłożem może być immunologiczna odpowiedź na nieznany antygen, ale nie jest to potwierdzone klinicznie. Można za to wskazać czynniki, które z pewnością sprzyjają rozwojowi ziarniniaka: ukąszenia owadów, tatuaże, próby tuberkulinowe, urazy, infekcje wirusowe i bakteryjne, ekspozycja na promieniowanie UV, infekcje grzybicze, przyjmowanie niektórych leków… Jeśli nas dotyczą, warto zachować czujność i bacznie obserwować swoje ciało.

Ziarniniak obrączkowaty – leczenie

Choć choroba zasadniczo nie jest groźna, może na trwałe oszpecić fragmenty skóry, które zaatakowała. Poza tym ogniska choroby mogą stać się „czynnikami sprawczymi” nowych stanowisk ziarniaka. Dobrze jest więc zgłosić się do dermatologa i podjąć leczenie. Jeśli mamy do czynienia z pojedynczymi zmianami, wystarczające okaże się leczenie miejscowe. Standardowo stosuje się kortykosteroidy w postaci opatrunków okluzyjnych bądź maści z 0,1 % takrolimusu lub 1 % pimekrolimusu (nazwy brzmią skomplikowanie, ale można je bez problemu dostać w każdej aptece).

 

W przypadku, gdy zdiagnozowana zostanie u nas rozsiana postać ziarniniaka, pojawi się konieczność poddania się leczeniu ogólnemu. Standardowo polega ono na podawaniu kortykosteroidów, dapsonu albo leków przeciwmalarycznych. Jeśli ziarniniak obrączkowaty jest bardzo zaawansowany, a stan pacjenta wyraźnie słabszy, można podać cyklosporynę A albo estry kwasu fumarowego. Niektórzy chorzy poddają się też zabiegom krioterapii – zamrażają zmiany chorobowe płynnym azotem lub chlorkiem etylu. Dermatolodzy zalecają pacjentom także fotochemioterapię.

 

Comments

comments

Opublikowane przez dermo expert. Data publikacji:

Copyright©2018 dermo.expert
All Rights Reserved. Wszystkie prawa zastrzeżone.